De overstap van Bali naar Java ging gepaard met een opmerkelijke overtocht per pont, de boot vaarde diagonaal vooruit van links naar rechts. De logica ontging mij even, maar dat gebeurt hier wel vaker. Helaas konden de locals geen opheldering geven anders dan dat deze wijze gebruikelijk is. Amen. Na een lange zoektocht in een verzingende hitte hadden we uiteindelijk de bus gevonden richting Probolingo. De rit duurde zo'n 5 uur; toen we aankwamen op het station was de laatste public bus natuurlijk al vertrokken richting Bromo. We konden nog wel meerijden met een ander busje toeristen, het ritje van een uur kostte de helft van de 5-urige busreis.
Rond een uur of 8 kwamen we aan in Bromo, ingecheckt in een accomodatie, hapje eten en tukken. De meeste douches in Indonesie hebben louter koud water (in Gili zelfs zout water, altijd lekker afspoelen na een dagje strand en zeewater), even doorkomen maar op zich wel prima, maar ik moet toegeven dat ik een douche onder koud bergwater even aan mij voorbij het laten gaan. De volgende dag werden we om 3 uur gewekt, vroeg uit de veren om de zonsopgang gade te slaan. Per jeep werden we naar een uitzichtpunt gebracht; de kou trotserend had ik een mooi plekje bemachtigd om enkele fijne kiekjes te schieten. Na het aanschouwen van het dagelijkse natuurwonder vertrokken we verder om een klein vulkaantje te beklimmen. De lucht van zwavel deed al het ongerief vergeten. Omdat er in Bromo verder weinig te beleven valt, en de bevolking behoorlijk irritant is, vervolgde onze toch naar Yogyakarta. Dit maal hadden we een goede deal gesloten, 2 Fransozen hadden per minibusje met airco al gereserveerd, en wij konden voor een mooie prijs meerijden. Een stuk relaxter dan de normale bus, even duur en we werden ook nog voor het hostel afgezet, et voila.
Inmiddels al weer 2 dagen in Yogya en de mensen hier zijn een verademing. Voor het eerst echt contact met de locals, gewoon een praatje maken en ze vertellen honderduit over Java, waar je wel en niet moet komen enz. Natuurlijk blijven er mensen die aan je willen verdienen, maar het contrast met Bali is opmerkelijk groot. En de mensen die irritant doen, gewoon wat lekkers eten voor hun neus: lang leve Ramadan!
